نمی دانم چرا چند وقتی است برادران و خواهران مسیحی وبلاگ من را قبضه کرده اند. لطفاً نگاهی به خبر زیر و نظرسنجی انتهای آن بیندازید :
آقایی به نام ری بولتز، که خواننده ای مسیحی بوده و تا به حال مایه ی افتخار مسیحیان محسوب می شده در مصاحبه ای اعتراف کرده که «هم-جنس-گرا»ست و با این مسئله کنار آمده و خیلی هم راضی است. اما این وسط دین داران و خدمتگزاران مسیح حسابی شوکه شده اند و او را دیگر از خود نمی دانند.
نظرسنجی انتهای خبر جالب توجه است : «آیا معتقدید که خداوند نیروی لازم برای چیره شدن بر هوس های گناه آلود را به مسیحیان داده است؟ (چه با آنها زاده شده باشند و چه نه؟)»
از سیزده هزار و پانصد و شصت و نه رای دهنده (که همگی اعضای این سایت مسیحی هستند) 98.13% یعنی سیزده هزار و سیصد و پانزده نفر به این سوال جواب مثبت داده اند و تنها دویست و پنجاه و چهار نفر جواب را منفی دانسته اند!
بعضی از کامنت هایی هم که خوانندگان زیر این خبر گذاشته اند در نوع خود قابل توجه است: «واقعاً شوکه کننده است»، «برای بولتز دعا می کنم، تا خدا چشم هایش را باز کند»!!
نتایج این نظرسنجی مشخص کننده چند مسئله است :
1 – هم-جنس-گرایان حتی برای جا افتادن در جامعه ای پیشرفته مانند امریکا هم همچنان با مشکل و تبعیض روبرو هستند.
2 – برای افراد دین دار واقعاً مهم نیست که شما هم-جنس-گرا به دنیا آمده اید یا هم-جنس-گرا شده اید! حتی اگر ژنی برای هم-جنس-گرایی نیز وجود داشته باشد از شما «انتظار می رود» در مقابل این عمل شنیع جنسی مقاومت کنید و تسلیم «هوس های گناه آلود» نشوید. این هم لابد از سلسله امتحانات خدای سادیست این ادیان است. (قابل توجه کسانی که فکر می کنند با دلیل و برهان آوردن و مقاله از داخل ژورنال های علمی بیرون کشیدن ذهنیت جامعه سنتی درباره این مسئله عوض می شود)
3 – هم-جنس-گرایی و ادیان ابراهیمی با هم سر آشتی نداشته و نخواهند داشت. برای حفظ حقوق و رفع تبعیض علیه اقلیت های جنسی تنها دو راه وجود دارد : کنار آمدن دین با هم-جنس-گرایی و پذیرفتن آن و یا حذف کامل دین و خرافات از جامعه.
من که روش دوم را پیشنهاد می کنم.
