باز این چه شورش است…؟!

خیلی جالبه… فکر کنین یه بابایی nصد سال پیش و  nصد کیلومتر دورتر از ما هوس خلافت به سرش زده و رفته به جنگ خلیفه اما دست از پا درازتر شکست خورده و خیط شده… من نمی فهمم نکته دراماتیک قضیه کجاست… یکی روشنم کنه! چرا باید برای همچین چیزی عزاداری کرد؟ مثلاً فکر کنین امسال خاتمی کاندیدای ریاست جمهوری بشه و رای نیاره اون وقت تا 1400 سال بعد از امروز بابت این قضیه گریه کنن و تو سر و سینه شون بزنن و گلو جر بدن… خداییش مسخره نیست؟!

به نظر من که این قضیه خیلی مضحکه… فکر کنید ملت می رن سر قبر همین آقایان و نوه و نبیره شون و دخیل می بندن و حاجت می خوان… آخه آدم عاقل، یارو موقعی که زنده بود و ادعاش گوش فلک رو کر می کرد حتی کار خودش رو هم نتونست راه بندازه (برعکس جد عزیزش که فرشته های بیکاره رو از آسمون جمع می کرد و می آورد تو میدون جنگ!) دیگه چه برسه به الان که دستش هم از دنیا کوتاهه و اصلاً معلوم نیست یه اپسیلون مولکول هم از کل وجودش تو اون مقعد مطهر مونده باشه… خیلی هنر داشت از گنبد حرم خودش مراقبت می کرد که هر دفعه با بمب های سنی ها به فاک عضمی نره یا حداقل با یه معجزه ای چیزی تعمیرش می کرد که این رهبر چلاقمون هر دفعه کرور کرور پول ملت رو صرف بازسازی گنبد و گلدسته ش نکنه…

خداییش ما ملت خر نیستیم؟